Hükümete sahip çıkmalıyız fakat...

Kritik günler yaşıyoruz. 

Bilmiyorum sizler Türkiye'den nasıl görüyorsunuz; fakat dışarıdan durum hiç de iyi görünmüyor.

Arap sokakları "Türkiye" sesleriyle çalkalanıyor, her yerde Türk bayrağı...

Arap gazetelerinden hangisini açsanız Türkiye'yi öven bir makale karşınıza çıkıyor.

Fakat içerideki gelişmeler oldukça kaygı verici...

PKK terörü iyice azdı.

Siyaset mühendisleri yine sahnede, CHP üzerinden Türk siyasetine yeniden şekil vermek için gece gündüz çalışıyor.

Açılımlar tıkanmış.

Anayasa değişiklikleri mahkemede, kararın ne olacağı belli değil...

Darbecilikle suçlananlar birer birer tahliye oluyor.

Dışarıda "Türk rolü"nü zirveye doğru taşıma telaşında ve coşkusundayken içeride adeta altımızdaki zemin kayıyor.

Erdoğan'ın performansına, Davutoğlu'nun hızına ve vizyonuna alkış tutarken bir yandan da kaygı duyuyoruz:

"Ya hükümetin ayağını kaydırırlarsa..."

AK Parti Hükümeti'nin yerine gelecek olası bir koalisyonun dış politikada aynı çizgiyi ve aktif politikaları sürdüreceğine inanıyor musunuz?

"Ne Şam'ın şekeri, ne Arab'ın yüzü" mantığına sahip insanların iktidarında Arap Dünyası'yla parlak günler yaşayan ilişkilerimizin ne hale geleceğini sanıyorsunuz?

Davutoğlu'nun yerine gelecek kişi de Gazze'nin derdiyle dertlenecek, Kudüs'ün kaygısını taşıyacak ve "İnşaallah yakında hep birlikte Mescid-i Aksa'da namaz kılacağız" diyecek mi?

Bu hükümetin hataları vardır mutlaka...

Açılımı iyi yönetememiş olabilir.

İç politikada, dış politikada, ekonomide hatalar yapmış olabilir.

Fakat şu an sorunun hükümetten daha büyük ve Türkiye'nin özgürlüğü sorunu olduğunu görmemezlik edemeyiz.

Bu nedenle hükümete sahip çıkmalıyız.

Türkler'in ve Kürtler'in bu ülkede kardeşçe birlikte yaşamasını istedi diye, bölgesinde bir barış ve istikrar havzası oluşturmak istedi diye, Filistin'in mazlum insanlarına sahip çıktı ve zulme sessiz kalmadı diye cezalandırılmak istenen iktidar partisinin arkasında halk iradesi olduğu yönünde güçlü mesajlar vermeliyiz.

Tabii şayet Türkler ve Kürtle barış ve kardeşlik içinde yaşasın istiyorsak...

Birbiri ardına darbe planlarının yapıldığı ve millete karşı komploların kurulduğu günlerin bir daha geri gelmemesini istiyorsak...

Güven ve istikrar içinde bir bölgenin lider ülkesi olmak istiyorsak...

Türkiye'nin yükselişinden birçokları kaygı duyuyor.

En başta İsrail rahatsız...

Önceki gün Ahmedinejad yönetimine ve istihbaratına yakın gazeteci Ferid El-Din Haddad'ın İran'da duyulan "Türkiye korkusu"yla ilgili değerlendirmelerini ve "Türkiye’nin bölgedeki etkisinin bedelini Tahran ağır ödeyecek" dediğini okudunuz.

AK Parti döneminde benimsenen dış politika bölge üzerinde hesapları olanların uykularını kaçırmaya devam ediyor.

İçeride ayağını yere sağlam basan vizyon sahibi bir hükümetin Türkiye'yi bölgede ve dünyada taşıyacağı yer onlar için en büyük kâbus...

Bu kâbusun bitmesi için ise bu hükümetin gitmesi lazım...

Sanırım hükümet de bu durumun farkındadır.

Bizler bu dönemde daha demokratik ve özgür bir Türkiye hayaliyle iktidar partisinin etrafında kenetlenmeliyiz ama...

İktidar partisi de kendisine bel bağlayan milyonları hayal kırıklığına uğratmamalı...

Direksiyonuna oturduğu aracı götürüp duvara toslamamalı...

"Daha hızlı, daha hızlı" diye gaz verenler sizin hedefe daha çabuk ulaşmanızı değil uçurumdan aşağı yuvarlanmanızı istiyor olabilirler.

Her yüzünüze gülen de dostunuz değildir.

Değilse bir gün aynaya baktığınızda, o yanıbaşınızda yapılmış zafer işaretini başınızın üstünde görebilirsiniz.


HaBertaraf - 23 Haziran 2010