Suriye'ye saldırının anlattıkları

Irak'ta bulunan Amerikan işgal kuvvetlerine ait dört helikopter Pazar günü sınırı geçerek Suriye'nin Sukkeriye köyüne saldırdı.

Helikopterlerden inen Amerikan askerleri yapım halindeki bir binada bulunan işçilerin üzerine ateş açtı.

Saldırıda inşaat bekçisinin eşi de olmak üzere sekiz sivil hayatını kaybetti.

Şam'ın "terörist saldırı" olarak nitelendirdiği olay için Washington "Başarılı bir operasyon oldu" dedi.

Amerikalı yetkililere göre saldırının hedefi, yabancı direnişçilerin Irak'a geçişini organize eden "Ebu Gadiya" idi.

Maliki Hükümeti'nin sözcüsü Ali Ed-Debbağ da saldırıyı onayladıklarını söyledi.

Suriye'ye saldırıda ilgili tarafların açıklamaları böyle…

Fakat ortada cevaplanması gereken sorular var.

Amerika ve Irak Hükümeti uzun süredir Suriye'yi direnişçilerin Irak'a sızmasına kolaylık sağlamakla suçluyordu.

Son aylarda bu suçlamalar azalmıştı.

Suriye de eskisi gibi geçişlere göz yummuyordu.

Örneğin Suriye rejimi adına direnişçilerin Irak'a geçişini organize ettiği ettiği söylenen "Ebu'l-Gaagaa" lakaplı Mahmud Gülağası geçen yıl Eylül ayında Cuma namazı çıkışı tasfiye edilmişti.

Irak ile ilişkilerde de gelişme sağlanmış ve 26 yıl aradan sonra ilk kez Bağdat'a büyükelçi atanmıştı.

Neden saldırı Suriye'ye yönelik suçlamaların en yoğun olduğu dönemde yapılmadı da bugün yapıldı?

Bütün bunlara ek olarak saldırıda hayatını kaybedenlerin sıradan inşaat işçileri olduğu göz önüne alınınca, Washington tarafından öne sürülen gerekçenin tutarsızlığı açıkça sırıtıyor.

Suriye'ye saldırının elbette verdiği başka mesajlar var.

Bu, Gürcistan-Güney Osetya krizinin en sıcak günlerinde Moskova'yı ziyaret ederek Rusya'nın Kafkas politikasına açıkça desteğini ifade eden, Rusya'dan savunma sistemi alımını ve Akdeniz sahilindeki Tartus limanında Rus donanmasına kalıcı üs vermeyi görüşen Beşşar El-Esed'e verilmiş bir mesaj da olabilir.

Suriye'nin Batı'ya açılımından kaygı duyan bölgedeki dostlarına kaygılarının yersiz olduğunu göstermek üzere Beyaz Saray'dan gönderilmiş bir mesaj da olabilir.

Güvenlik anlaşmasına itirazları olan Irak Hükümeti'ne Irak'taki Amerikan varlığının "vakıa" olduğunu ve anlaşma üzerindeki görüşmelerin ayrıntılardan öteye gitmeyeceğini gösteren bir mesaj da olabilir.

Bazı gözlemcilere göre ise, saldırı 4 Kasım'da yapılacak Amerikan seçimleriyle doğrudan bağlantılı ve Cumhuriyetçi Parti adayı McCain'e desteği artırmak, dikkatleri mali krizden başka yöne çekmek için yapıldı.

Verilmek istenen mesaj ne olursa olsun, Sukkeriye köyüne düzenlenen saldırı Suriye'yi olduğu kadar, İran'ı ve diğer bölge ülkelerini de endişelendirecek düzeyde…

Herkesten önce de Irak'ı endişelendirmeli…

Çünkü güvenlik anlaşmasının imzalanmasıyla Irak'ın heryerine yayılacak elliye yakın Amerikan üssünden aynı gerekçeyle diğer komşu ülkelere de bu şekilde sınır ötesi saldırılar düzenlenebilir.

Benzeri saldırılar Irak'ın komşularıyla ilişkilerini tehlikeye sokacağı gibi tüm bölgeyi ateşe atabilir.

Bunlar saldırının bir boyutu…

Diğer bir boyutunda ise Suriye'nin ne derece savunmasız olduğu görülüyor.

Dört Amerikan helikopteri güpegündüz sınırdan sekiz kilometre içerdeki bir köye saldırabiliyor.

Rusya'dan ve diğer ülkelerden alınan sistemler nerede?

Tabii bu arada "mumanaa" cephesinin bir halkası olduğu söylenen Suriye'nin bu tür saldırılar karşısında hiçbir şey yapamadığını ve kınamakla yetindiğini de not etmek lazım.

Trablus'taki bir grup insana ve örneğin Saydanaya Cezaevi'ndeki tutuklulara karşı aslan kesilen Suriye, egemenliğine yönelik en ağır saldırılara karşı sessiz ve tepkisiz…

Gelen vuruyor, giden vuruyor!..

Hatırlarsanız daha önce de İsrail uçakları Suriye topraklarında bazı hedefleri vurmuştu.

Peki, Suriye ne yaptı?

Ankara aracılığıyla İsrail ile "barış" görüşmelerine başladı.

Belki de Şam yönetiminin bu tutumu Amerikalıları son saldırıyı gerçekleştirmeye teşvik etti.

Washington, saldırıyı açıkça üstlendi ve benzer saldırılarda gelen tepkiler karşısında yaptığı gibi "Hata oldu!" gibi gerekçelere sığınmaya ihtiyaç duymadı.

Şimdi Suriye'nin önünde iki yol görünüyor:

Birincisi, verilen mesajı alıp boyun eğmek...

Bu, İsrail ile görüşmelerin daha hızlı ilerlemesi anlamına gelecektir.

İkincisi, İran ile stratejik ittifakını yeniden sağlamlaştırmak…

Bu da, Amerikan askerlerini Irak'ta daha zor günler bekliyor demektir.

Sütun Haber – 28 Ekim 2008